Okres XVIII wieku

     Okres XVIII wieku to okres sporów, okres upadku i ponownego rozwoju Cieślina. Chronologicznie informacje historyczne odnoszące się do tego okresu:

– 18.06.1738 – sąd zwyczajny generalny lubelskiego Trybunału Królestwa Polskiego ustanowił jurysdykcję urzędu starościńskiego krakowskiego egzekucyjnego w sprawie przekazania dóbr wsi Cieślin, ogłoszoną w dniu 05.09.1736 roku w Cieślinie przez Krzysztofa Rudnickiego subdelegata sądowego starościńskiego grodzkiego krakowskiego w obecności szlachetnie urodzonych Magdaleny Łodzińskiej, Stanisława Lipskiego i Marcina Szpakowskiego na mocy zapadłych dwóch wyroków banicji, ze strony i na żądanie szlachetnie urodzonego Wawrzyńca z Lipie Lipskiego i jego małżonki Franciszki ze Stawiczów Krzeczykówny (jako strony prawem zwycięskiej), wobec szlachetnie urodzonych Antoniego Łodzińskiego i Magdaleny de Biberstein małżonków prawowitych (Ustanowienie jurysdykcji przez sąd zwyczajny generalny lubelskiego Trybunału Królestwa Polskiego z 1738 r. >> czytaj więcej),

– 22.10.1740 – do urzędu akt grodzkich starościńskich krakowskich przybył Antoni Grabie Lipski dostarczając akt przekazania dóbr Cieślin przez dotychczasowych dziedziców tych dóbr Magdalenę von Biberstein Starowieyską i jej męża Antoniego z Chorągwicy Łodzińskich. Przekazanie dóbr miało miejsce we dworze tych dóbr w Cieślinie w dniu 18.10.1740 roku i było następstwem dwóch orzeczeń trybunału lubelskiego oraz aktu skazania przez urząd grodzki starościński krakowski egzekucyjny z 1739 roku. W dostarczonym akcie przekazania dóbr (Dostarczenie aktu przekazania dóbr Cieślin na rzecz szlachetnie urodzonego Lipskiego 22.10.1740 r. >> czytaj więcej) zawarty jest inwentarz wsi Cieślina, z którego wyłania się zły stan dworu i folwarku. Przykładowo jedyną poddaną była wtedy “dziewka” imieniem Zofia Ciurzanka,

– 03.08.1743 – sąd zwykły generalny trybunału koronnego w Lublinie wydał orzeczenie do pozwu wniesionego przez Wawrzyńca Lipskigo dziedzica dóbr Kwaśniów przeciwko Antoniemu z Chorągwicy Łodzińskiemu i Magdalenie de Biberstein Starowieyskiej, dziedziczce dóbr Cieślin, w którym przyświadczył oddzielenie dóbr Cieślin od dóbr Kwaśniów oraz nakazał wspomnianej stronie pozwanej sporządzić rachunek dochodów nienależnie pobranych z tychże dóbr i następnie dochody te na rzecz strony pozywającej zwrócić (Odnośnie szlachetnie urodzonych Łodzińskich, skazanie w Lublinie z dnia 03.08.1743 r. >> czytaj więcej),

– 15.02.1758 – dekretem Konsystorza Krakowskiego wprowadzona została dziesięcina z Cieślina na rzecz parafii w Chechle,

– 26.11.1762 – sąd zwyczajny generalny lubelskiego Trybunału Królestwa Polskiego wydał dekret, w którym odsyła sprawę wielmożnego Antoniego Lipskiego przeciw szlachetnie urodzonym Łodzińskim, Wojciechem i Stanisławem Paczkowskimi braćmi pozwanymi celem osądzenia do urzędu grodzkiego krakowskiego (Dekret odesłania sprawy dziedzica Cieślina Antoniego Lipskiego z 1762 r. >> czytaj więcej),

– 1765 – z przeprowadzonego zgodnie z uchwałą konfederacji warszawskiej z dnia 07.05.1764 roku spisu ludności żydowskiej w województwie krakowskim dowiadujemy się, że w Cieślinie zamieszkiwało wówczas 5 Żydów i 2 Żydówki,

– 1787 – ze spisu ludności diecezji krakowskiej z roku 1787, przeprowadzonego na podstawie rozporządzenia arcybiskupa gnieźnieńskiego, prymasa Polski, Michała Jerzego h. Ciołek Księcia Poniatowskiego, dowiadujemy się, że w Cieślinie zamieszkiwało w sumie 61 osób (57 katolików i 4 Żydów). Wieś wchodziła w skład parafii Chechło należącej do dekanatu nowogórskiego i leżała w powiecie krakowskim, 

– 1789 – z omłotów w tym roku wsie Cieślin i Kwaśniów wraz z dworami oddały dla parafii w Chechle następującą dziesięcinę: 1). Żyto – korcy 7 ćwierci 1, 2). Pszenica – korcy 5, 3). Jęczmień – korcy 12, 4). Owies – korcy 15, 5). Groch – korcy 2, 6). Tatarka – korcy 4, 7). Proso – korcy 1 ćwierci 1,

– 1790 – na terenie Cieślina znajdowało się 19 domów, zaś wśród mieszkańców tej wsi było 2 Żydów,

– 1790 – ze spisu z metryk przeprowadzonym w dniu 26.12.1791 roku przez  ks. Tomasza Ziawińskiego (wikariusza parafii w Chechle) dla potrzeb Komisji Porządkowo Cywilno-Wojskowej Województwa Krakowskiego dowiadujemy się, że w okresie od 01.01.1790 roku do 31.12.1790 roku w chechelskiej parafii z Cieślina:
• ochrzczeni zostali: Mikołaj syn Reginy Zieleńszczanki (29.01.1790 r.), Jacek syn Walentego Brydniaka (18.08.1790 r.) i Andrzej syn Łukasza Smętka (29.11.1790),
• ślub zawarli: Adam Gawron z Zuzanną Polaczka z Cieślina (10.02.1790 r.),
• zmarli: Wojciech Dybkowski (13.04.1790 r.), Stanisław Ptaszkowski (03.07.1790 r. – zapewne noworodek, zapis “Pogrzebiono Urodzonego”) oraz Tomasz Wróbel (17.07.1790 r.),

– 31.01.1791 – zgodnie ze spisem przeprowadzonym przez Komisję Porządkową Cywilno-Wojskową Województwa Krakowskiego (spisu dokonał ks. Tomasz Ziawiński – wikariusz parafii w Chechle) – w Cieślinie należącym wówczas do powiatu krakowskiego, a będących w posiadaniu Adama Wojciecha Męcińskiego, kasztelana spicmirskiego – wykazano istnienie 10 domów, w których zamieszkiwały w sumie 62 osoby (24 mężczyzn i 38 kobiet), w tym 5 Żydów (1 mężczyzna i 4 kobiety). W poszczególnych domach zamieszkiwali kolejno:
• dom nr 1 – Jan Kruk (l. 49), żona Małgorzata (l. 40), córka Jadwiga (l. 16), Łukasz Smętek (l. 50), żona Krystyna (l. 35),
• dom nr 2 – Grzegorz Polak (l. 52), żona Barbara (l. 42), syn Franciszek (l. 19), syn Bartłomiej (l. 7), córka Franciszka (l. 10), córka Marcjanna (l. 13), córka Marjanna (l. 5),
• dom nr 3 – Franciszek Polak (l. 25), żona Agnieszka (l. 20), matka Apolonia (l. 50), syn Jan (l. 19), syn Sebastian (l. 2) oraz służąca Katarzyna (l. 20),
• dom nr 4 – Kacper Karczowski (l. 52), żona Ewa (l. 45), syn Józef (l. 16), syn Marcin (l. 14),
• dom nr 5 – Adam Mysor (l. 45), żona Katarzyna (l. 40), syn Marcin (l. 20), Wincenty Wróbel (l. 50), żona Łucja (l. 29), córka Katarzyna (l. 12), córka Jadwiga (l. 5),
• dom nr 6 (młyn) – Adam Gawron (l. 29), żona Zuzanna (l. 30), syn Jan (l. 10), córka Jadwiga (l. 8), córka Marjanna (l. 5), córka Marcjanna (l. 2), służący Mikołaj (l. 31), służący Jędrzej (l. 21), służąca Tekla (l. 17), służąca Małgorzata (l. 26),
• dom nr 7 – Franciszek Dybkowski (l. 52), żona Barbara (l. 40), syn Michał (l. 8), syn Józef (l. 5), córka Salomea (l. 9), córka Apolonia (l. 6), wdowa Jadwiga (l. 50), córka Katarzyna (l. 15),
• dom nr 8 – Walenty Brydniak (l. 60), żona Zofia (l. 45), córka Marjanna (l. 9), córka Zofia (l. 7),
• dom nr 9 (karczma) – Żydzi – Pinches Dawidowicz (l. 36), żona Matla (l. 23), córka Merla (l. 5), córka Roza (l. 3), córka Anna (l. 1),
• dom nr 10 – szlachcic Stanisław Rachwalski (l. 40), żona Anna (l. 30), córka Kunegunda (l. 6), córka Salomea (l. 4), córka Tekla (l. 2), służąca Zofia (l. 20).
Spisu ludności żydowskiej dokonano w dniu 11.02.1792 roku,

– 04.04.1792 – w Lelowie przed aktami Ziemiańskimi Województwa Krakowskiego Powiatów Ksiąskiego i Lelowskiego ks. Maciej Pielikiewicz, kanonik Kolegiaty Wszystkich Świętych i pleban w Prandocinie zapisał kwotę 4000 złp. na dobrach Kwaśniowa i Cieślina. Od powyższej kwoty właściciel tych dóbr Kwaśniowa i Cieślina, Adam z Kurozwęk Męciński, zobowiązał się corocznie spłacać 5% prowizję,

– 06.06.1800 – ks. Maciej Pielikiewicz, pleban parafii w Prandocinie, w akcie spisanym w Krakowie przeznaczył procenty z kwoty lokowanej na dobrach Kwaśniowa i Cieślina na rzecz szkoły elementarnej w Jangrocie. Procenty od kwoty 3000 złp. miały być przeznaczone na posag dla ubogich panienek za mąż wychodzących, zaś procenty od pozostałego 1000 złp. na utrzymanie budynków użyteczności publicznej szkółki jangrodzkiej,