Ojkonimia Cieślina (ujęcie onomastyczne)

      Terminem ojkonimia określa się część toponimi, będącej działem onomastyki. Nauka ta zajmuje się nazwami wszelkich osad ludzkich: miast, wsi, przysiółków. Niekiedy przez ten termin rozumie się nazwy geograficzne w ogóle.

      Nazwa dzierżawcza Cieślin wywodzi się od nazwy osobowej Cieśla. Analiza znaczeniowo-słowotwórcza nazwy miejscowości opierająca się na założeniu o komunikatywnej funkcji nazwy, stara się dać nam odpowiedź na pytanie, jakie znaczenie posiadała ona w momencie swego powstania i za pomocą jakich środków słowotwórczych została ona ukształtowana. Przedstawia ona bezpośrednio znaczenie wyrazu tkwiącego w nazwie miejscowej. Nazwa Cieślin będąca nazwą dzierżawczą wskazuje nam jednoznacznie na przynależność wsi do osoby pochodzenia chrześcijańskiego, od której imienia, przezwiska lub nazwy godności została ona utworzona. W przypadku Cieślina mamy do czynienia z przezwiskiem. Nazwa miejscowości Cieślin urobiona została od nazwy osobowej formatem dzierżawczym -in. Z dostępnej literatury o przyrostku -in wiadomo, że jest zróżnicowany terytorialnie w swoich wariantach rodzajowych. W Małopolsce występuje mianowicie forma męska i żeńska -in/-ina, zaś w Wielkopolsce i na Mazowszu forma nijaka -ino zdecydowanie przeważa nad szczątkową -in, -ina. Pierwsze poświadczenia tego typu pojawiły się już w XIII wieku (większość w XIV i XV wieku), następnie stan ten ukształtował się ostatecznie w wieku XVI i od tego czasu trwa niezmiennie.

      Nazwa miejscowości Cieślin na przestrzeni wieków ulegała małej ewolucji. Kolejno w dokumentach archiwalnych spotykamy się z nazwami:

Czesslin – rok 1400 [Antiquissimi libri iudiciales terrae Cracoviensis„, 9709],

Czeslin – lata 1470-1480 [Długosz Joannis Senioris „Canonici Cracoviensis Liber Beneficiorum Dioecesis Cracoviensis”, tom II, str. 197],

Czieslin – rok 1564 [„Lustracja województwa krakowskiego 1564 T. II”, wyd. J. Małecki, Warszawa 1962-1964, str. 77],

Cieslin – rok 1629 [„Rejestr poborowy województwa krakowskiego z roku 1629″, str. 20].

Cieślin – rok 1880 [„Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom 1” pod redakcja Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego, Warszawa 1880-1902, str. 693].

Rejestr poborowy województwa krakowskiego z roku 1629 (fragment rękopisu odnoszący się do wsi Cieślin).

 „Rejestr poborowy województwa krakowskiego z roku 1629″ (fragment rękopisu odnoszący się do wsi Cieślin).

      W okresie średniowiecza używane były również inne formy nazwy miejscowości, takie jak: CeslinCieslyny oraz Czyeslin.

       Z niewyjaśnionym dotychczas zapisem spotykamy się w „Księdze poborowej województwa krakowskiego z roku 1581”. Przy farze w Chechle leżącej w powiecie proszowskim, a należącej wówczas do dekanatu nowogórskiego odnajdujemy wszystkie wsie, które należały do tej parafii (Golczowice, Kwaśniów, Ryczów, Rodaki, Chechło, Błędów, Grabowa i Krzywopłoty). Brakuje wsi Cieślin, ale za to pojawia się nazwa Chełm. Czy taka była nazwa wsi Cieślin w tym czasie, czy też był to tylko błąd piszącego – trudno ocenić.